اودی های آذربایجان ؛ گنجینه ای از گذشته در روستای نیج قفقاز

اودی های آذربایجان ؛ گنجینه ای از گذشته در روستای نیج آذربایجان محل سکونت نوادگان مردمی است که در آلبانیای قفقاز زندگی می کردند. اودی ها از قدیمی ترین های قفقاز هستند. آن ها سنت ها و زبانشان را که حاوی یک تاریخ بی نظیر آذربایجان است حفظ کرده اند.

اولین بار در قرن ۵ام قبل از میلاد هردوت از ملت اودی نام برد. در حال حاضر تنها چند هزار اودی در سراسر جهان وجود دارد و حدود ۴۰۰۰ نفر از آن ها این جا در نیج زندگی می کنند. این روستا چندان از پایتخت پادشاهی قدیم آلبانی های قفقاز دور نیست. مردم محلی بر این باورند که این سرزمین همیشه به اودی ها تعلق داشته است.

در ویدیوی زیر با اودی های آذربایجان در روستای نیج  آذربایجان آشنا می شوید:

۲۶قبیله در دولت آلبانیای قفقاز وجود داشته. قبیله اودی با ایمان، کتاب مقدس، زبان و الفبایی که دارند یکی از قدرتمند ترین آن ها هستند.

مسیحیت در آلبانیا قفقاز مذهب رسمی بوده است. اودی های نیج ایمانشان به مسیحیت را حتی در دوران اتحاد جماهیر شوروی و زمانی که هیچ مکانی در شهر برای نماز و نیایش نداشتند حفظ کردند. این کلیسای قدیمی در سال ۲۰۰۷ بازسازی شد و کشیش آن در خارج از کشور الهیات آموخته است.

اودی ها مردم خاصی هستند. زبانشان بخشی از یک گروه نادر از زبان های قفقازی است. ما به شاخه شرقی مسیحیت تعلق داریم و هدفمان بازگرداندن استقلال به کلیسای آلبانیایی آذربایجان است.

سنبل های مسیحی همواره بخش جدایی ناپذیر از زندگی روزمره مردم اودی بوده است. شعایر سنتی موسیقی همانند قرن های گذشته اجرا می شود. در این قسمت می توانید یک صلیب قدیمی آلبانیایی قفقاز را ببینید. در پشت چیزی شبیه به یک خورشید با هشت پر وجود دارد. این نماد زیارت در اسرائیل است.

تنها وقتی که خمیر متبرک شود می توان یکی از محبوب ترین غذاهای اودی را پخت. گزنه یکی از مواد اصلی غذای سنتی اَفِر است. این گیاه وحشی و تیغ دار سرشار از ویتامین ث است. در گذشته این غذا برای مردم فقیر انرژی لازم برای گذران زمستان را فراهم می کرد.

پختن افر کار ساده ای نیست. این غذا از زمانی که اودی ها روی زمین هستند وجود داشته و همواره بخشی از زندگی آنها بوده است.

 

اودی های آذربایجان ؛ گنجینه ای از گذشته در روستای نیج قفقاز

اودی ها آذری حرف می زنند اما بیش تر آن ها قادرند به زبان نادرشان صحبت کنند. الفبای لاتین جای الفبای قدیمی شان را گرفته است و آموختن این الفبا برای بچه های نسل جدید آسان تر است. وینرا آنتونووا معلم و نویسنده، در حال حاضر بر روی لغت نامه آنلاین اوودی – انگلیسی و اوودی – آذری کار می کند.

زبان مادری گریگوری الهام بخش شعرهای اوست. او نوشتن شعر به زبان اودی را از کودکی آغاز کرده است. می گوید که این زبان، زبان خداست. شبی که او را ملاقات کردیم در حال سرودن شعری بود که به عنوان هدیه تولد مادرش برای او بخواند.

زبان مادری الهام بخش من است. آواهای این زبان بسیار گسترده است و من با آن می توانم زیبایی های جهان را توصیف کنم.

هنگامی که به روستای نیج رسیدیم، تمام روستا در حال آماده شدن برای مراسم ازدواج بود. خرد کردن نان بالای سر عروس به معنای آن است که از این به بعد او حافظ کانون خانواده است. در همان حال که داماد صورتش را می تراشد، مهمان ها به آرایشگر پول می دهند.

وقتی یک پسر متولد می شود ابتدا یک نوزاد است، بعد کودک می شود و بعد نوجوان. اما تنها راهی که مرد شود این است که ازدواج کند و این صورت تراشیدن نماد قدم گذاشتن به زندگی بزرگسالی است.

ازدواج اودی ها مراسم دیگری هم دارد که از زمان های قدیم که مردان برای تغذیه خانواده به شکار می رفتند، باقی مانده است. فردی که هدف را بزند، افتخار آن را دارد که تفنگ را به داماد بدهد.

از نیج به قبوستان می رویم. به منطقه کوه های سوزان. نامی که مردم به این آتش فشان های گل یا گل فشان های مشهور داده اند.
اودی ها قومی اند که بیش تر در جمهوری آذربایجان (قبله و اغوز)، روسیه (قفقاز شمالی)، گرجستان (قوارلی از استان کاختی) و استان تاووش ارمنستان می‌نشینند. جمعیت کل ایشان ۱۰،۰۰۰ تَن است و به زبان اودی صحبت می‌کنند.

برای مشاوره رایگان سرمایه گذاری ، مهاجرت یا سفر به این کشور کافیست فرم زیر را تکمیل کنید:
  • هر آنچه فکر میکنید بهتر است در مورد خودتان و هدفی که برای این موضوع دارید به ما بفرمایید
  • این فیلد برای اعتبار سنجی است و باید بدون تغییر باقی بماند .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *